Άκουσα πολλά τους τελευταίους μήνες. Άκουσα πολλά. Και προβληματίστηκα. Άκουσα για ιερείς που έχουν γκόμενες, για διάκους ομοφυλόφιλους, για ιερείς αμφιφυλόφιλους, για αρχιμανδρίτες και επισκόπους ομοφυλόφιλους. Και όλα αυτά από έγκυρες πηγές.
Προβληματίστηκα. Κι αυτό επειδή δεν ήρθαν όλες αυτές οι πληροφορίες μαζεμένες. Ήρθαν σταδιακά. Και κάθε φορά δυσκολευόταν να μου τις πουν. Μου έλεγαν ότι ντρέπονταν να μου τα πουν! Και άρχισα σιγά -σιγά να γεμίζω λογισμούς. Γιατί μου έλεγαν και ονόματα! Δεν ήταν αόριστες πληροφορίες. Και δεν μου ήταν και άγνωστοι όλοι αυτοί. Ίσα -ίσα. Μου ήταν γνωστοί, αλλά ένιωθα και ένα σεβασμό προς αυτούς, μιας και ήταν αρχαιότεροι κατά την χειροτονία, αλλά και το παρουσιαστικό τους σου δημιουργούσε μια ευλάβεια. Δεν έδειχναν ότι μπορούσαν να κάνουν όλα αυτά τα οποία είχα μάθει.
Προβληματίστηκα. Δεν μπορούσα να τα πιστέψω! Τους κοιτούσα, τους ξανακοιτούσα όσες φορές τους συναντούσα, και έλεγα από μέσα μου ότι δεν είναι δυνατόν! Κι όμως. Οι πηγές ήταν έγκυρες. Δεν μπορούσα να το αμφισβητήσω αυτό. Σήμερα έμαθα και για τον επίσκοπο, και για τους λόγους για τους οποίους φέρεται όπως φέρεται σε κάποιους ιερείς. Ξαναπροβληματίστηκα. Μετά από λίγο, ξαφνικά μου ήρθε ένας καλός λογισμός. Και αυτό θέλω να καταθέσω.
Δεν έχει σημασία το αν έγιναν ή δεν έγιναν όλα αυτά. Σημασία έχει ότι κάθε φορά που τα άκουγα όλα αυτά, κάθε φορά που μου γίνονταν οι νέες "αποκαλύψεις", αλλά και κάθε φορά που σκεφτόμουν αυτά που άκουσα, ένιωθα να μου φεύγει σιγά -σιγά η ευλάβεια και ο σεβασμός που ένιωθα απέναντι στους ιερείς, απέναντι στο ράσο. Και κατάλαβα ότι όσο πιο πολύ ασχολείσαι με αυτά, τόσο φτωχαίνεις πνευματικά. Ναι, έγιναν. Και θα γίνουν κι άλλα. Και γίνονταν και παλαιότερα. Αλλά γιατί να ασχολούμαστε συνέχεια με όλα αυτά ? Για να αυτοδικαιωθούμε σαν "καθαροί" ? Για να ψέξουμε την αμαρτία σαν άλλοι μεγάλοι Ιεροεξεταστές ? Μήπως, τελικά, μας αρέσει να ασχολούμαστε ? Αν δεν μας αρέσει, τότε γιατί ασχολούμαστε ?
Είχε πει ο π. Παΐσιος: "Οι άνθρωποι είναι δύο ειδών. Αυτοί που μοιάζουν με τις μέλισσες και αυτοί που μοιάζουν με τις μύγες. Αν πάρεις μια μέλισσα και την ρωτήσεις που έχει σκουπίδια, θα σου πει ότι εγώ δεν ξέρω τι είναι αυτά. Εγώ ξέρω να σου πω που έχει λουλούδια τριαντάφυλλα, γαρύφαλλα. Αν πάρεις μια μύγα και την ρωτήσεις που έχει λουλούδια, θα σου πει εγώ δεν ξέρω να έχει τέτοια πράγματα. Ξέρω όμως να σου πω που έχει σκουπίδια και ακαθαρσίες".
Άρα, χρειάζεται να αναρωτηθούμε: Θέλουμε να είμαστε σαν τις μέλισσες, ή σαν τις μύγες ? Η ψυχή μας έχει τόσες πολλές αμαρτίες και άλλα τόσα πάθη. Αν ξεκινήσουμε σοβαρό αγώνα εναντίον αυτών, δεν θα έχουμε χρόνο να κοιτάξουμε τους άλλους, Έτσι, τουλάχιστον, λέει το Γεροντικό. Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, τον αγώνα τον καλό, και ας αφήσουμε στην άκρη τα αμαρτήματα των άλλων. Έτσι κι αλλιώς, η κρίση ανήκει στο Θεό. Ας προσπαθήσουμε κι εμείς, λοιπόν, να μην κρίνουμε.
π. Βασίλειος
Προβληματίστηκα. Κι αυτό επειδή δεν ήρθαν όλες αυτές οι πληροφορίες μαζεμένες. Ήρθαν σταδιακά. Και κάθε φορά δυσκολευόταν να μου τις πουν. Μου έλεγαν ότι ντρέπονταν να μου τα πουν! Και άρχισα σιγά -σιγά να γεμίζω λογισμούς. Γιατί μου έλεγαν και ονόματα! Δεν ήταν αόριστες πληροφορίες. Και δεν μου ήταν και άγνωστοι όλοι αυτοί. Ίσα -ίσα. Μου ήταν γνωστοί, αλλά ένιωθα και ένα σεβασμό προς αυτούς, μιας και ήταν αρχαιότεροι κατά την χειροτονία, αλλά και το παρουσιαστικό τους σου δημιουργούσε μια ευλάβεια. Δεν έδειχναν ότι μπορούσαν να κάνουν όλα αυτά τα οποία είχα μάθει.
Προβληματίστηκα. Δεν μπορούσα να τα πιστέψω! Τους κοιτούσα, τους ξανακοιτούσα όσες φορές τους συναντούσα, και έλεγα από μέσα μου ότι δεν είναι δυνατόν! Κι όμως. Οι πηγές ήταν έγκυρες. Δεν μπορούσα να το αμφισβητήσω αυτό. Σήμερα έμαθα και για τον επίσκοπο, και για τους λόγους για τους οποίους φέρεται όπως φέρεται σε κάποιους ιερείς. Ξαναπροβληματίστηκα. Μετά από λίγο, ξαφνικά μου ήρθε ένας καλός λογισμός. Και αυτό θέλω να καταθέσω.
Δεν έχει σημασία το αν έγιναν ή δεν έγιναν όλα αυτά. Σημασία έχει ότι κάθε φορά που τα άκουγα όλα αυτά, κάθε φορά που μου γίνονταν οι νέες "αποκαλύψεις", αλλά και κάθε φορά που σκεφτόμουν αυτά που άκουσα, ένιωθα να μου φεύγει σιγά -σιγά η ευλάβεια και ο σεβασμός που ένιωθα απέναντι στους ιερείς, απέναντι στο ράσο. Και κατάλαβα ότι όσο πιο πολύ ασχολείσαι με αυτά, τόσο φτωχαίνεις πνευματικά. Ναι, έγιναν. Και θα γίνουν κι άλλα. Και γίνονταν και παλαιότερα. Αλλά γιατί να ασχολούμαστε συνέχεια με όλα αυτά ? Για να αυτοδικαιωθούμε σαν "καθαροί" ? Για να ψέξουμε την αμαρτία σαν άλλοι μεγάλοι Ιεροεξεταστές ? Μήπως, τελικά, μας αρέσει να ασχολούμαστε ? Αν δεν μας αρέσει, τότε γιατί ασχολούμαστε ?
Είχε πει ο π. Παΐσιος: "Οι άνθρωποι είναι δύο ειδών. Αυτοί που μοιάζουν με τις μέλισσες και αυτοί που μοιάζουν με τις μύγες. Αν πάρεις μια μέλισσα και την ρωτήσεις που έχει σκουπίδια, θα σου πει ότι εγώ δεν ξέρω τι είναι αυτά. Εγώ ξέρω να σου πω που έχει λουλούδια τριαντάφυλλα, γαρύφαλλα. Αν πάρεις μια μύγα και την ρωτήσεις που έχει λουλούδια, θα σου πει εγώ δεν ξέρω να έχει τέτοια πράγματα. Ξέρω όμως να σου πω που έχει σκουπίδια και ακαθαρσίες".
Άρα, χρειάζεται να αναρωτηθούμε: Θέλουμε να είμαστε σαν τις μέλισσες, ή σαν τις μύγες ? Η ψυχή μας έχει τόσες πολλές αμαρτίες και άλλα τόσα πάθη. Αν ξεκινήσουμε σοβαρό αγώνα εναντίον αυτών, δεν θα έχουμε χρόνο να κοιτάξουμε τους άλλους, Έτσι, τουλάχιστον, λέει το Γεροντικό. Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, τον αγώνα τον καλό, και ας αφήσουμε στην άκρη τα αμαρτήματα των άλλων. Έτσι κι αλλιώς, η κρίση ανήκει στο Θεό. Ας προσπαθήσουμε κι εμείς, λοιπόν, να μην κρίνουμε.
π. Βασίλειος
