Τα τάματα, λοιπόν, μπορεί να αποτελούν μεγάλο κομμάτι της ιστορίας μας μέσα στην εκκλησία, και ναι συμφωνώ ότι και ο Θεός και οι άγιοι ζητάνε την εκπλήρωση του ταξίματος, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι το τάμα σωστό.
Εξ επόψεως ορθοδόξου, το να κάνεις τάμα, είναι λάθος. Και είναι λάθος γιατί είναι ένα είδος αλισβερίσι με το Θεό!!!!
Αν μου δώσεις, θα σου δώσω, αν μου εκπληρώσεις την επιθυμία, θα κάνω αυτό κι αυτό...
Είναι ένα είδος μπακαλίστικης σχέσης με το Θεό.
Και ρωτάω τώρα εγώ ο αδαής: ΔΕΝ ήξερε ο Θεός όταν έστελνε την συμφορά, σε ποιον την έστελνε ? Δεν ήξερε ο Θεός αν αυτός ο κάποιος είχε άλλα προβλήματα ? Μήπως η συμφορά αυτή επισυνέβη χωρίς να το πάρει είδηση ο Θεός ? Μήπως η συμφορά αυτή ήταν για να χαθεί η ψυχή του ?
Συνήθως ξεχνάμε βασικά πράγματα. Ό,τι μας στέλνει ο Θεός, είναι για την σωτηρία της ψυχής μας. Όχι, όμως, πάντα και του σώματος. Ο Θεός νοιάζεται να σώσει την ψυχή μας. Και ασχολείται μαζί μας, σαν ο κάθε άνθρωπος να ήταν ο μοναδικός άνθρωπος πάνω στη γη. Λέει ο Χριστός: "και οι τρίχες από το κεφάλι σας είναι αριθμημένες. Και ούτε μία τρίχα δεν πέφτει από το κεφάλι σας χωρίς να το αποφασίσει ο Θεός". Με τόση λεπτομέρεια ασχολείται μαζί μας.
Και όσα μας στέλνει, είναι προς σωτηρίαν. Λέει ο απ. Παύλος: " πιστός δε ο Θεός ος ουκ εάσει ημάς πειρασθείναι παρ' ο δυνάμεθα". Δηλαδή, ποτέ δεν επιτρέπει ο Θεός πειρασμό πάνω από τις δυνάμεις μας τις πνευματικές. Για να τον επέτρεψε, σημαίνει ότι έχουμε την δύναμη να τον παλέψουμε. Εκεί, άλλωστε, κρινόμαστε κιόλας! Στο πόσο θα παλέψουμε με τους πειρασμούς που μας συμβαίνουν.
Μα, θα μου πεις, να πεθάνει ένας άνθρωπος ? Να μείνει χήρα ή χήρος κάποιος ? Να μείνουν ίσως ορφανά τα παιδιά ?
Και ο Θεός που το επέτρεψε, το έκανε από κακία ?
Ο Θεός "πάντα συνεργεί εις αγαθόν". Αλλά της ψυχής μας. Την ψυχή μας θέλει να σώσει. "Ιδού έστηκα επί την θύραν και κρούω", λέει. Και ο ψαλμωδός μας το επιβεβαιώνει: "το έλεός σου Κύριε καταδιώξει με πάσας τας ημέρας της ζωής μου". Καταδιώξει. Είναι μανιώδης εραστής της σωτηρίας μας ο Χριστός, μας λέει ο άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας. Μας λέει ότι: "είναι σαν τον εραστή που ενώ τον φτύνει η ερωμένη του, εκείνος τρέχει συνέχεια από πίσω της. Έτσι μας καταδιώκει το έλεος του Θεού. Έτσι μας καταδιώκει ο ίδιος ο Θεός".
Γι'αυτό, χρειάζεται να θυμόμαστε ότι δεν είμαστε εμείς οι κύριοι της ζωής μας. Και δεν είμαστε, γιατί άλλος είναι ο Κύριος. Εκείνος αποφασίζει.
Τέλος, να μην ξεχάσουμε, ότι υπάρχει και μία εξαίρεση. Υπάρχει η δυνατότητα να μας έρθει πειρασμός ανώτερος από τις δυνάμεις μας. Πότε ? Όταν βλασφημήσουμε το άγιο Πνεύμα, και επιτρέπει ο Θεός έναν πειρασμό για να συνέλθουμε και να συνετιστούμε.
Είθε ο Θεός να μας φωτίζει όλους.
π. Βασίλειος
Εξ επόψεως ορθοδόξου, το να κάνεις τάμα, είναι λάθος. Και είναι λάθος γιατί είναι ένα είδος αλισβερίσι με το Θεό!!!!
Αν μου δώσεις, θα σου δώσω, αν μου εκπληρώσεις την επιθυμία, θα κάνω αυτό κι αυτό...
Είναι ένα είδος μπακαλίστικης σχέσης με το Θεό.
Και ρωτάω τώρα εγώ ο αδαής: ΔΕΝ ήξερε ο Θεός όταν έστελνε την συμφορά, σε ποιον την έστελνε ? Δεν ήξερε ο Θεός αν αυτός ο κάποιος είχε άλλα προβλήματα ? Μήπως η συμφορά αυτή επισυνέβη χωρίς να το πάρει είδηση ο Θεός ? Μήπως η συμφορά αυτή ήταν για να χαθεί η ψυχή του ?
Συνήθως ξεχνάμε βασικά πράγματα. Ό,τι μας στέλνει ο Θεός, είναι για την σωτηρία της ψυχής μας. Όχι, όμως, πάντα και του σώματος. Ο Θεός νοιάζεται να σώσει την ψυχή μας. Και ασχολείται μαζί μας, σαν ο κάθε άνθρωπος να ήταν ο μοναδικός άνθρωπος πάνω στη γη. Λέει ο Χριστός: "και οι τρίχες από το κεφάλι σας είναι αριθμημένες. Και ούτε μία τρίχα δεν πέφτει από το κεφάλι σας χωρίς να το αποφασίσει ο Θεός". Με τόση λεπτομέρεια ασχολείται μαζί μας.
Και όσα μας στέλνει, είναι προς σωτηρίαν. Λέει ο απ. Παύλος: " πιστός δε ο Θεός ος ουκ εάσει ημάς πειρασθείναι παρ' ο δυνάμεθα". Δηλαδή, ποτέ δεν επιτρέπει ο Θεός πειρασμό πάνω από τις δυνάμεις μας τις πνευματικές. Για να τον επέτρεψε, σημαίνει ότι έχουμε την δύναμη να τον παλέψουμε. Εκεί, άλλωστε, κρινόμαστε κιόλας! Στο πόσο θα παλέψουμε με τους πειρασμούς που μας συμβαίνουν.
Μα, θα μου πεις, να πεθάνει ένας άνθρωπος ? Να μείνει χήρα ή χήρος κάποιος ? Να μείνουν ίσως ορφανά τα παιδιά ?
Και ο Θεός που το επέτρεψε, το έκανε από κακία ?
Ο Θεός "πάντα συνεργεί εις αγαθόν". Αλλά της ψυχής μας. Την ψυχή μας θέλει να σώσει. "Ιδού έστηκα επί την θύραν και κρούω", λέει. Και ο ψαλμωδός μας το επιβεβαιώνει: "το έλεός σου Κύριε καταδιώξει με πάσας τας ημέρας της ζωής μου". Καταδιώξει. Είναι μανιώδης εραστής της σωτηρίας μας ο Χριστός, μας λέει ο άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας. Μας λέει ότι: "είναι σαν τον εραστή που ενώ τον φτύνει η ερωμένη του, εκείνος τρέχει συνέχεια από πίσω της. Έτσι μας καταδιώκει το έλεος του Θεού. Έτσι μας καταδιώκει ο ίδιος ο Θεός".
Γι'αυτό, χρειάζεται να θυμόμαστε ότι δεν είμαστε εμείς οι κύριοι της ζωής μας. Και δεν είμαστε, γιατί άλλος είναι ο Κύριος. Εκείνος αποφασίζει.
Τέλος, να μην ξεχάσουμε, ότι υπάρχει και μία εξαίρεση. Υπάρχει η δυνατότητα να μας έρθει πειρασμός ανώτερος από τις δυνάμεις μας. Πότε ? Όταν βλασφημήσουμε το άγιο Πνεύμα, και επιτρέπει ο Θεός έναν πειρασμό για να συνέλθουμε και να συνετιστούμε.
Είθε ο Θεός να μας φωτίζει όλους.
π. Βασίλειος
